O Katedrze
Dydaktyka
Badania
Konferencje
Galeria
Kontakt
Szukaj w serwisie
 
Nasze prace
paad
zwałowiska pogórnicze
BIOGEO-SILESIA ORSIP
only PL / Serwis Internetowy Geowizualizacja 3D
Ostatnia aktualizacja:

2019-03-24

dr hab. Jerzy Żaba, profesor UŚ >> życiorys naukowy

Absolwent geologii na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego (1973). Stopień naukowy doktora nauk przyrodniczych (specjalność: mineralogia, petrografia i geochemia) uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim w 1980 roku, natomiast stopień doktora habilitowanego w zakresie nauk o Ziemi (specjalność: geologia strukturalna) w Państwowym Instytucie Geologicznym w Warszawie (2000). Od 1975 roku pracuje na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, gdzie obecnie pełni funkcję kierownika Katedry Geologii Podstawowej na Wydziale Nauk o Ziemi. Od wielu lat sprawuje tam też obowiązki opiekuna Studenckiego Koła Naukowego Geologów. W 2006 roku podjął pracę we Wrocławskiej Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej, gdzie prowadzi zajęcia na Wydziale Turystyki i Rekreacji. Aktualnie prowadzi wykłady oraz seminaria licencjackie, magisterskie i doktoranckie z geologii dynamicznej (fizycznej), tektoniki i geologii strukturalnej, geologii regionalnej świata, wulkanologii, geoturystyki oraz turystyki i rekreacji. Ma też wykłady z geoturystyki na studiach podyplomowych współfinansowanych przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. W latach 1989-1992 prowadził wykłady oraz ćwiczenia kameralne i terenowe z geologii strukturalnej w Instytucie Nauk Geologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego, a w latach 2002-2003 wykłady z kartografii i geologii strukturalnej na Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie.

Jest autorem lub współautorem ponad 100 prac oraz kilkudziesięciu opracowań niepublikowanych, przede wszystkim z zakresu petrologii, tektoniki, geologii strukturalnej i geologii regionalnej Masywu Czeskiego (głównie Sudetów), bloków górnośląskiego i małopolskiego oraz strefy szwu transeuropejskiego. Część publikacji dotyczy zagadnień turystycznych ze szczególnym uwzględnieniem geoturystyki oraz problemów tektoniki fundamentu krystalicznego Afryki Centralnej (tarcza tuareska), zjawisk wulkanicznych w rejonie ryftów wschodnioafrykańskich, procesów geologicznych zachodzących na obszarze kurylsko-kamczackiego łuku wulkanicznego, a także deformacji tektonicznych związanych z aktywnością południowoamerykańskiej strefy subdukcji. Niektóre prace zostały poświęcone surowcom mineralnym Ziemi Lubuskiej i zaznaczającym się na tym obszarze objawom deformacji glacitektonicznych, a także promieniotwórczości naturalnej skał krystalicznych i koncentracjom radonu w glebach bloku karkonosko-izerskiego w Sudetach.

Prowadził badania naukowe w różnych rejonach świata, między innymi: w Czechach (1980, 1982-1985), gdzie brał udział w realizacji czeskiego tematu rządowego w zakresie petrografii skał magmowych i metamorficznych Masywu Czeskiego, w Mongolii (1981), gdzie w ramach Międzynarodowej Ekspedycji Geologicznej prowadził prace kartograficzne i poszukiwawcze złóż polimetali (ze szczególnym uwzględnieniem miedzi) na pustyni Gobi oraz w Algierii (1986-1987), gdzie jako generalny projektant brał udział w pracach kartograficznych i poszukiwawczych złóż polimetali w górach Hoggar na obszarze Sahary Centralnej. Badania geologiczne prowadził też, w ramach różnych wypraw naukowych, na Krymie (Ukraina, 1991), Kaukazie i Kamczatce (Rosja, 1989 i 1991), w rejonie Kilimandżaro, Ngorongoro i na Zanzibarze (Tanzania, 2004) oraz w Andach (Peru, 2006, 2008).

Był (bądź jest nadal) wykonawcą lub kierownikiem 7. projektów badawczych Ministerstwa Edukacji Narodowej, Nauki i Informatyzacji oraz Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a także 4. projektów badawczych Ministerstwa Środowiska. Brał udział w realizacji 5. różnych zadań w ramach Projektu Celowego Zamawianego KBN – Paleozoiczna Akrecja Polski (2001-2005). Od wielu lat bierze udział w międzynarodowym projekcie badawczym EUROPROBE: Trans-European Suture Zone (z siedzibą na University of Uppsala, Sweden), a od 2006 roku – w projekcie dotyczącym utworzenia Parku Narodowego „Kanion Colca” w Peru, realizowanym we współpracy z Universidad National San Augustin w Arequipie oraz Sociedat Geológica del Perú w Limie. W 2007 roku był uczestnikiem międzynarodowego grantu CEEPUS w Masaryk University w Brnie.

Jest autorem skryptu Petrologia skał metamorficznych (1986) wydanego we współautorstwie z prof. K. Kozłowskim i prof. F. Fediukiem (Republika Czeska), a także autorem i redaktorem naukowym Przewodnika po Dolnym Śląsku – Zbieramy minerały i skały (1991) napisanym razem z prof. J. Janeczkiem i prof. K. Kozłowskim. W ramach popularyzacji wiedzy geologicznej wydał książkę Ilustrowany słownik skał i minerałów (2003), której drugie, poprawione i uzupełnione wydanie pt. Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów (2006) znajduje się obecnie w sprzedaży.

Od wielu lat ściśle współpracuje z Państwowym Instytutem Geologicznym biorąc udział w licznych inicjatywach badawczych, a przede wszystkim prowadząc szczegółowe analizy strukturalne próbek wiertniczych oraz badania strukturalne geostanowisk w Karpatach. Jest współautorem projektów scenariuszy trzech ekspozycji (Minerały i skały, Magmatyzm, Metamorfizm) w Muzeum Geologicznym PIG w Warszawie.

Jest członkiem Komisji Nauk Geologicznych przy Prezudium Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Katowicach, sekretarzem Komitetu Nauk Geologicznych PAN w Warszawie, członkiem Zespołu Redakcyjnego Annales Societatis Poloniae Geologorum w Krakowie, członkiem Komitetu Redakcyjnego Przeglądu Geologicznego w Warszawie oraz członkiem i współzałożycielem Stowarzyszenia Ochrony Krajobrazu „Marmurowa Dolina” w Sławniowicach na opolszczyźnie.

Do niedawna był też: członkiem Komisji Opracowań Kartograficznych przy Ministrze Środowiska, wiceprzewodniczącym Polskiego Towarzystwa Geologicznego z siedzibą w Krakowie, członkiem Komitetu Redakcyjnego Geological Quarterly w Warszawie oraz redaktorem naukowym Przeglądu Geologicznego w Warszawie.

 


 

 

« Powrót do poprzedniej strony